ประโยคเด็ดๆที่ได้จากหนัง รักแห่งสยาม
- ตํวใบนี้ไม่ได้มีสำหรับฉัน แม้เค้าจะขายให้ทุกคนเท่าๆ แต่รถขบวนนี้ไม่มีที่สำหรับฉัน จึงไม่มีสิทธิ์เดินทาง
- รึมรึงจะเอาศูนย์
- จ๊ะ!~~
- มันจะเป็นไปได้เหรอโต้ง ที่เราจะรักใคร โดยไม่กลัวการสูญเสีย
- ผ่านคืนวันโหดร้าย นานนับชั่วกาล กลับมีคนห่วงใยกัน สุขใจทุกวันมีเธออยู่ข้างกาย เริ่มรู้จักความหวานนนนน ... กับรักลึกซึ้งหมดใจ เริ่มรู้จักความหมายของคืนวัน
- อยากให้รู้ ... ว่าเพลงรัก ... ถ้าไม่รักก็เขียนไม่ได้
- ขอบใจนะ ถ้าไม่เจอกัน สิ่งดีๆก็ไม่เกิดขึ้น
- แล้วโต้งว่างัยอ่ะ? ....... จ๊วบบบบบบ!!!!
- เชรี่ยโต้ง!! ... โดนัทสวยเลือกได้ เค้าเลือกมรึงนะว้อยย
- แล้วหญิงจะยังหวังอยู่รึป่าว ? แล้วเราควรจะยังหวังอยู่อีกมั๊ยอ่ะ?
- ตราบใดที่มีรัก ย่อมมีหวัง
- อีจอยยยย...
- เลือก ในสิ่งที่คิดว่าดีที่สุด
- วันนึงแล้วมิวจะเข้าใจ
- ทำไมนะอาม่า ทำไม?
- ตกลงมรึงเป็นเกย์รึป่าววะ?
- เราเป็นอะไร ... ทำไมอ่ะหญิง ... ทำไมทุกคนต้องเสียใจ กับการที่เราไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรด้วย?
- ไอ้โต้งมันนับถือศาสนาคริสต์ วันนี้วันคริสมาสต์ มันก็ต้องกลับไปหาซานตาคลอสน่ะสิวะ
- ความรัก ไม่มีคำว่า มากเกินไปหรอก ถึงเราจะทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง แต่ก็ยังดีกว่าเราไม่เคยทำอะไรเพื่อความรักเลย ... ไม่ใช่เหรอ
- เราคงคบกับมิวเป็นแฟนไม่ได้อ่ะ แต่ก็ไม่ได้แปลว่า...เราไม่ได้รักมิวนะ
- มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย"
- ถ้าวันนึงอากงอีกลับมา...แล้วไม่เจอใครอยู่บ้านอีก็จะเหงา...อยู่เป็นเพื่อนอาม่าซักพักนะ"
"แล้วทำไมไม่บอก เราจะได้ไปกับคนอื่น"
- อยากให้รู้..ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รักก็เขียนไม่ได้
- "เหนื่อยมั้ยแม่" ซึ้ง น้ำตาไหล คิดถึงแม่
- ก็ถ้าโต้งเลือกไปไม่ถูกใจแม่แม่ก็จะว่าโต้งอีก" อันนี้ได้ยินแล้วจุก ประโยคเดียวบอกการอบรมเลี้ยงดูของแม่คนนี้ย้อนหลังได้เป็นสิบปี
- "เราเป็นอะไรน่ะหญิง เราเป็นอะไร ทำไมทุกคนต้องมาเสียใจกับการที่เราว่ารู้ว่าเราเป็นอะไร" เศร้า สงสารมากกกกก
- ทำไมเมิงชอบคิดว่าไม่มีใครสนใจเมิงวะ" เพื่อนไม่รักจริงนี่ไม่พูดแบบนี้นะ
- มันจะเป็นไปได้หรอ.. ที่เราจะรักใครโดยไม่กลัวการสูญเสีย... แล้วมันจะเป็นไปได้หรอที่เราจะอยู่ได้โดยไม่รักใครเลย" โดนครับโดน
- อยู่เป็นเพื่อนอาม่าซักพักนะ" น่าสงสารอาม่ามากกกก
- เห็นเขากลับมาบ้างรึเปล่า" น่าสงสารอีกแล้ว
ส่วนที่ผมขำๆนะครับ
- กินปลาดีกว่านะคะพ่อ มีประโยชน์ ความจำดีด้วย"
- รึว่าเมิงได้เค้าแล้วจะทิ้งวะ" "......." โต๊ง พูดไม่ออกเสียง ไอ้....... 5555
- ขี้ติดคอเหรอ
- อีจอยยยยย
- หรอครับ" "ครับ"
- แล้วมันเอี้ยใส่มิวยังไงอ่ะ"
- เชี้ย เมิงอยู่เฉยๆสิ
"
- เฮ้ย ไอ้เอ๊ก เมื่อกี้เมิงเล่นกีตาร์จูนสายป่าววะ"
- แผงเดียวพอหรอพี่"
- กูเอามาจากบ้านเมิงน่ะแหละ" "อ้าว..เอามาจากบ้านกรูหรอ 555"
------------
บทความซึ้งๆ
โต้ง: แล้วที่ผ่านมา มิวเป็นไงบ้าง
มิว: เล่นดนตรีสนุกดี
โต้ง: อยู่คนเดียว ไม่เหงาบ้างเหรอ
มิว: เหงาจนน่ากลัว
โต้ง: แล้วมันเป็นไง เหงาจนน่ากลัว
มิว: ก็อย่างตอนเด็กๆ อะ ความเหงาคือการไม่มีเพื่อนใช่มะแต่พอโตขึ้น ความเหงามัน... เหี้ย.. กว่านั้นมาก
โต้ง: แล้วมัน เหี้ย.. ใส่มิวยังไง
มิว: ไม่รู้จะตอบยังไงดี แต่มัน เริ่มตอนประมาณซัมเมอร์ ตอนเรากำลังจะขึ้น ม.2ป๊าพาอาม่าไปไหนก็ไม่รู้ ตั้งสามสี่วัน แล้วพอวันที่แกกลับมานะ...
อาม่า: ได้ข่าวว่าอาม่าไม่อยู่ เพื่อนเกเรหรอ
มิว: มันไม่ง่ายเลยนะ เพราะยิ่งผ่านไปนานนาน เราก็ยิ่งคิดถึงอาม่าเราก็เลยตั้งคำถามขึ้นว่า ถ้าเรารักใครมากๆ เราจะทนได้เหรอถ้าวันนึงเนี่ย เราต้องเสียเค้าไป แล้วไอ้การจากลา... มันก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตโต้งก็รู้ดี... มันจะเป็นไปได้เหรอโต้ง ที่เราจะรักใคร โดยไม่กลัวการสูญเสีย
(โต้ง น้ำตาซึม สายตาเหม่อลอจับที่เพดาน คิดถึงการสูญเสียคนที่เค้ารัก...พี่แตง)แต่อีกใจนึงก็คิดว่า แล้วมันจะเป็นไปได้เหรอ ที่เราจะอยู่ได้ โดยไม่รักใครเลย
เนี่ยแหละคือความเหงา เราอยู่กับมันมา 5 ปี ทำไมเราจะไม่รู้ว่ามันทำร้ายเรายังไงแล้วชีวิตที่เหลือของเราล่ะ....
โต้ง: มิว..โต้งเรียกชื่อมิว พร้อมกับคว้ามิวเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก......
